“Dat deed je bij ons niet”, zegt mijn dochter. Ik spring namelijk onmiddellijk op om met mijn kleinzoon van 1,5 jaar naar buiten te gaan omdat hij dat graag wil. Het regent en we zijn in gesprek. Maarja.. “Omaaa, karretje, buiten!” Wanneer hij het woord ‘oma’ uitspreekt ben ik al volledig bij hem en hoor ik niet meer wat er door anderen gezegd wordt. “Natuurlijk lieverd, we gaan naar buiten.”
Zo heb ik een boekje uit een bibliotheekkastje van de straat gehaald. Leuk en duurzaam. Mijn kleinzoontje vindt het heerlijk om boekjes voorgelezen te krijgen. Het is een prentenboekje met op elke bladzijde een knopje. Als je dat indrukt zou er een muziekje te horen moeten zijn dat past bij het verhaaltje. Wanneer ik het boekje wil lezen met mijn kleinzoon merken we dat de batterijen waarschijnlijk op zijn. “De volgende keer dat je weer komt zorgt oma ervoor dat er nieuwe batterijen in zitten, lieverd.” Ik schrijf de code van de 3 kleine knoopcelbatterijtjes meteen op het boodschappenlijstje. Wanneer ik wat boodschappen haal bij de AlbertHeijn bekijk ik grondig het schap met batterijen maar deze hebben ze niet, oke jammer. Ik plaats mijn boodschappentas op de fiets, die topzwaar wordt en plaats de fiets ergens tegen een muur.
Ik loop snel even naar de Jumbo, ook hier zijn ze niet. Nou, naar de overkant, de HEMA. Helaas. Met snelle tred naar de Blokker een eindje verderop in het winkelcentrum. Ook niet. Ik pak mijn telefoon erbij. Bij de HEMA zouden ze toch moeten zijn. Ik weer terug. Nadat ik het gevraagd heb is er inderdaad nog een andere plek waar ook batterijen hangen maar niet die ik nodig heb. Het Kruidvat misschien. Ik loop langs mijn fiets met boodschappen die geduldig op me staat te wachten. Bij het Kruidvat hebben ze veel batterijen maar niet die ik zoek. Nou zeg, ik schiet de Zeeman in die ik toch passeer. Nee. De moed zakt me in de schoenen.
De volgende dag, zondag, kijk ik nog eens online. Ik vind het een beetje raar om ze online te bestellen maar lees dan opeens dat ze bij de Handyman moeten zijn. Nog 5 op voorraad in ons winkelcentrum. Top daar ga ik morgenvroeg gelijk heen! Je moet van me aannemen dat ook echt grotere en belangrijkere zaken me bezig houden maar maandagochtend was wel een van de eerste dingen die ik deed; op de fiets naar de Handyman. “MAANDAG GESLOTEN” staat er op de deur. Misschien wil het universum me iets duidelijk maken maar dat heb ik toen nog steeds niet door dus.. Dinsdag weer naar de Handyman. “Heeft u van die kleine knoopcelbatterijtjes LR1130?” “Jazeker mevrouw, heeft u er 1 nodig?” “Nee, 3 graag.” Er moeten er 3 in het boekje.
“Prima dat is dan €20,97.”
